"Herkes yapamadığı iyilikten suçludur"
Doğan Beyazgül

Doğan Beyazgül

"Herkes yapamadığı iyilikten suçludur"

11 Temmuz 2019 - 16:11

Sanma ki bu fani dünya sonsuzdur.Şimdilik bahçende güller açmış,bülbüller ötmüş kaç yazar! Baharda açmış tüm çiçeklerini hazanda dökmeyecek misin sanırsın?Yetmiş yıl diyorlar ortalama insan ömrünü…Bunu otuz beş yılı gece,on yılı çocukluk olsa,insanlık adına üretkenliğimiz sadece yirmi beş yıl.Peki yirmi beş yıla neler sığdırabiliyoruz?

Siyaset,kariyer,iyi anne veya baba olma;iyi üniversite,iyi iş…Sığdır sığdırabildiğin kadar kısacık ömrüne.
Oysa sevgiliyi ruhundan öpmek vardı ,bilmem hatırlar mısın? Çocuğunun sana sarıldığında hissettiğin huzur da vardı,hani çok uzak bir ülkede bir anne ölürdü,çocuğuna için kan ağlardı,kaç ölüm haberinden sonra gözlerin yaşlarla doldu? Ekmeğini paylaştığın kaç fukaranın duasını aldın? Yoksa sen de hani bazılarının yanıldığı gibi kaç defa ruhunu maddeye mi sattın? Üç kuruşluk dünya malına ,zevklerine satmışsan ruhunu inan ki bu kavga dövüş;aç kurtlar sofrasında bir gün giyeceğin üç beş metre kefenin cebi yok.

***
  Anadolu’nun bir kasabasında bir derviş yaşarmış.Bu derviş çok okuyan ,çevresindeki insanları uzlaştırıcı,bütün canlılara saygı duyan ,onları çok seven ve hiç kimseyi kırmayacak kadar naif yüreği olan bir insanmış.Bir mezhebin rehberi ,yol göstericisi olmasına rağmen bir inancı ötekinden üstün görmezmiş ve yaşadığı ilçede herkes tarafından çok seviliyormuş.
 Bir gün ilçeye yeni atanan kaymakam methini duyduğu bu dervişi  merak etmiş ve makamına çağırtmış.Derviş makama gitmiş ,kapıyı çalmış .Oğlundan daha küçük yaşta kaymakam karşılamış onu.Kaymakam dervişi süzdükten sonra alaycı bir tavırla “Şu mezhep mi?” diye sormuş.Dervişin kaymakama cevabı:”İyiler,iyi!”olmuş.
***
Şu dünyada zaten iyiler iyi;iyinin iyiye fazlası olur mu?Ortalama bilincimizin,gözlerimizin,ruhumuzun açık olduğu ortalama yirmi beş yıllık ömrümüzde ;yaptığımız iyilikleri kötülüklere oranlayalım ve iyiliklerimizi çoğaltalım asıl.Yanı başımızda veya dünyanın öbür ucunda acı çeken bir insanın duygusunu anlayabilmek ve bir şekilde ona ulaşabilmektir insan olmak.
Çocukların ve kadınların taciz edilmediği,öldürülmediği bir dünya istiyoruz.Mesela siyasi düşüncelerinden dolayı  insanların hor görülmediği bir yerde yaşamak ne güzel olurdu.Savaş olmadan ,öldürülmeden hepimize yetebilecek bir dünyada nefes almak…
***
 Nazım Hikmet: ”Yıl 1962,62 yılında 2 avcı uçağını sofraya koysak ;çevirsek ete ,ekmeğe,şaraba,salataya…40 milyon adam doyasıya yer içer ;kırk milyon kediye de yeter artar ekmekten,etten…Kediler salata yemez,şarap içmez,kedileri ben kattım ziyafete.”diyordu.
Yıl 2019.Bugün Srebrenitsa katliamının yıldönümü.24 yıl önce 8372 kişi ,bir hiç uğruna ve vahşice öldürüldü.Dervişin yaşadığı kasaba nüfusundan da fazla kişi öldü.


 8372 kalp ve gönül  durdu.Öncesinde dünyada çıkar odaklarının vahşice tutumları ,katliamlarıyla kaç kalp durdu? Kalp…insan vücudunda yumruk kadar yer kaplayan ufak bir organdır.İşlevi boyutundan kat be kat büyük.Ömrün her nefesiyle tik-tak atan kalp ,daha anne karnındayken başlar görevine. Katliamlarla, vahşice kaç kalbi durdurdular? Ve daha kaç kalbi durduracaklar böyle?

 Gönül ise kan pompalamayı bilmez,ciğerlerimize nefes doldurmayı da… Ama gönül yaraları zaman zaman nefes keser.Gönül hassastır çünkü.Onu yaralayan gerek dosttur,gerek aşk,gerek hayat,gerekse ölümdür.Hafızası da bir hayli güçlü olduğundan her olanı taze tutmak gibi bir huyu vardır.Bugün olan     Srebrenitsa Katliamı ,çok yakın geçmişte olan Sivas Katliamı,Ankara Gar Katliamı gibi…Acaba şimdi biz kaç gönlün katili,kaç gönlün misafiriyiz?Ölen insanla ,ölünmez ,diyorlar.Biraz insanca düşünelim.Hayır ben ölünür ,diyorum.

Hatta savaşın içinde olan bir çocuk gibi de düşünebilirsin:korkarsın,ağlarsın,günlerce yemek yememişsindir belki.Kocasını kaybetmiş bir kadın da olabilirsin.İşkenceye uğramışsındır, belki tecavüz ettiler sana da.Kızının ellerini kesip onu yaktılar.Hakkını peşkeş çekip birilerine daha da zengin olurken onlar;sen komşun aç diye uyumadın belki günlerce.Ağladın uzak bir yerlerde kimsesiz kalan bir çocuğun feryadını işitip,belki de dua ettin kendini şanslı zannetin.Kalbin atıyor diye ,insan olmadın sen hiçbir zaman.Hiç unutma,gönlünde bir dervişin aldığı nefes kadar insan oldun.

YORUMLAR

  • 0 Yorum